In Leshan aangekomen zijn we direct nadat we bustickets naar Emei geregeld te hebben met de taxi naar de grote buddha gegaan, het doel van ons bezoek hier. De Buddha zelf lag op een groot parkachtig terrein waar nog meer beelden stonden en ook een paar tempels waren. Het was een mooie omgeving en er was veel te zien. Om bij de Buddha te komen moesten we eerst nog een bergje over en na een afdaling over een smal pad in de bergwand boven een brede rivier stonden we aan zijn voeten. Het was een enorm beeld dat aan de rivier uit de rotsen was gehakt. Je kon langs de rotswand weer omhoog komen om hem 75 meter hoger in zn ogen en oren te kijken. Na het bekijken van de Buddha hadden we het wel weer gehad en moesten we ook haast gaan maken om de laatste bus naar Emei-Shan te halen. Na een uurtje in de bus waren we in Emei en hebben we een taxi naar een hostel gepakt. Daar ingecheckt en wat gaan eten. De volgende ochtend hebben we onze grote tassen achter gelaten in het hostel en hebben we de bus naar de hoogste stop op de berg gepakt. Hier kwamen enorm veel bussen en het puilde uit van de Chinezen. Vanaf het busstation was het nog 2 uur lopen naar de top. Gelukkig kwamen we na een kwartiertje bij een punt waar de meeste chinezen een kabelbaan naar de top pakken en werd het pad wat rustiger. Het was een flinke klim die vooral zwaar was omdat het grootste deel van het pad uit trappen bestond. Ondanks dat de berg in de mist was gehuld was het erg warm. Op de top was het weer drukker omdat we weer samen kwamen met de tourgroepchinezen. Er waren een paar tempels en een gouden Stupa helemaal bovenop, maar door de mist was hij niet heel duidelijk te zien. Ook van het uitzicht was niets te zien, maar toch was het op de top ook wel mooi. Na rustig aan de tempels en de zingende bedevaartsmonniken te hebben bekeken zijn we weer aan de afdaling begonnen. In het laatste stuk voor de parkeerplaats was opeens een troep apen verschenen die touristen van hun eten probeerden te beroven. Ik was een stukje vooruit gelopen en stond de chinezen die hun eten in moesten leveren uit te lachen en te fotograveren, maar tegen de tijd dat Thomas er weer aan kwam had een vrij grote aap het op de cakejes die ik aan de buitenkant van mn rugzak had hangen gemunt. Aangezien Thomas me had verteld had dat het echt kutbeesten zijn en ik geen zin had om gebeten te worden heb ik ze na een korte struggle maar afgegeven. We hoorden dat er op de weg naar beneden nog veel meer apen zaten dus bij de parkeerplaats hebben we een stok meegenomen om verdere belagers een lesje te leren. Tot aan de eerste tempel onderweg zijn we er geen meer tegen gekomen, maar daar aangekomen zagen we er meteen een zitten. Omdat ik nog steeds wraak wilde besloten we in de aanval te gaan, maar zodra we te dichtbij kwamen begon de aap ook te chargen en zijn we snel weg gerend. Bij de uitgang van de tempel hadden we alleen een probleem. Er zat een grote groep apen precies op de plek waar wij langs moesten. Gelukkig zijn  ze bang voor monikken en renden ze weg zodra er eentje aankwam. Die dag zijn we nog maar een groep tegen gekomen die niks deed. De tocht verder was vrij slopend voor onze knieen en aan het eind hadden we er meer dan genoeg van. S'avonds zijn we in een tempel gaan slapen. Dit was alleen way overpriced en we kregen een rare kamer met smerige bedden. Het probleem was dat we geen andere keus hadden dus we hebben het maar gedaan. De volgende dag zijn we met minder zin en goede moed aan de rest van de tocht naar beneden begonnen. Dit deel was gelukkig wel korter dan de dag ervoor en het ging voorspoedig. We zijn nog door de joking monkey-zone gekomen. Daar zaten verreweg de meeste apen. Ze zaten in groepen strategisch op de paden, maar om dit te omzeilen was er een heel netwerk van kleine paadjes en bruggetjes aangelegd zodat er altijd wel een aapvrije route is. Het laatste deel van de route was weer heel druk, reden: een parkeerplaats dichtbij waardoor de chinezen niet ver hoeven lopen. Door de drukte zijn we nog een stuk verkeerd gelopen omdat we de bordjes niet konden zien. Beneden hebben we de bus terug naar het hotel gepakt en hebben we de spullen opgehaald om daarna de bus naar Chengdu te pakken.