Deqin is een stadje in het noorden van Yunnan. Het ligt vlak bij de grens met Tibet en is een prima uitvalsbasis om de uitlopers van de Himalaya te verkennen.
Omdat Deqin zelf heel saai is en je er eigenlijk niks kan zijn we direct na aankomst naar feilai temple gegaan. Een tempel met een dorpje op een wat hoger gelegen bergflank. Vanaf daar had je al meteen prachtig uitzicht op de tegenoverliggende bergen, waaronder Meili snow mountain. Het doel van onze tocht.

De volgende ochtend zijn we na het ontbijt rond gaan lopen op zoek naar andere touristen die ook het dal in wilden voor een wandeltocht. Daarvoor moet je eerst met een minivan naar beneden en die zijn met zn 2en veel te duur.
Al vrij snel ontmoetten we een Australier en een Rus die het zelfde van plan waren. Later kwamen daar ook nog een Engelse en een Australische bij. Nu hoefden we alleen nog maar een chauffeur te vinden die ons voor een redelijke prijs naar beneden wilde brengen.
Na een ritje van 2 uur kwamen we in Xidang. Omdat het al te laat was om de tocht te beginnen zijn we met z'n allen naar het enige hotel van het dorp gegaan en hebben we daar rond gehangen.

De volgende ochtend hebben we geprobeert om vroeg te vertrekken omdat we een lange tocht voor de boeg hadden. Uiteindelijk liepen we rond 9 uur het dorp uit.
Het eerste deel van de route leidde ons afwisselend over smalle paadjes op droge bergwanden hoog boven de Mekong rivier en wat vlakkere stukken met dorpjes en graanvelden waar de mensen druk bezig waren om de oogst binnen te halen.
Na ongeveer 4 uur kwamen we bij een diep zijdal met een snelstromend riviertje dat in de Mekong uitmondde. Vanaf hier was het voor de rest van de dag straightforward klimmen door het wat vochtigere en dichterbeboste dal. Tegen het eind van de middag begon het pad alleen wat minder duidelijk te worden en splitste zich een aantal keer. Hier zijn we een aantal keer verkeerd gelopen totdat we eindelijk bij een van de verlaten uitziende hutjes een lokale boer zagen zitten die ons met veel moeite de weg heeft gewezen. Na een vermoeiend en demotiverend laatste deel kwamen we dan eindelijk aan in het dorpje waar we wilden overnachten. Bij aankomst in het dorp zagen we wel meteen dat de tocht de moeite waard was, want de besneeuwde toppen die we al een tijdje niet meer gezien hadden waren opeens heel dichtbij en onze hoop om in de sneeuw te staan groeide weer.
In het hotel kwamen we een Israelisch meisje tegen dat we in Shangri-la al hadden ontmoet toen ze op zoek was naar mensen die ook naar Meli gingen. We besloten om de volgende ochtend naar een bevroren meer te lopen terwijl de Australier en de Rus uit zouden slapen.

We zijn de volgende ochtend vroeg vertrokken omdat we hadden gehoord dat de tocht heen en terug 10 uur zou gaan duren (Achteraf bleek dit zwaar overdreven te zijn).
Eerst met volledige bepakking naar het volgende dorp vanwaar we de dag erna weer zouden vertrekken en daarna in het gezelschap van een Pool die we ook al eerder tegen waren gekomen richting het meer.
Het pad richting base-camp ging behoorlijk steil omhoog en we raakten de Pool daar al snel kwijt omdat hij veel te snel was voor ons. Zelf dreigden we het Israelische meisje er uit te lopen, maar we besloten om toch maar op haar te wachten. Ondanks dat het allemaal redelijk moeizaam ging waren we gelukkig nog steeds sneller dan de Chineze touristen en kwamen we na anderhalf uur bij base-camp. Daar zat de Pool uit te rusten samen met een Amerikaan die ons ook in had gehaald. Van daaruit zijn we weer met hun op getrokken alleen we hielden ze totaal niet bij. Een uurtje later kwamen we aan bij het (nog niet eens half) bevroren meer. Dit viel een klein beetje tegen ondanks dat we er niet heel veel van hadden verwacht eind Mei. Er lag daarintegen wel een flinke berg sneeuw dus wij waren helemaal gelukkig! Na lekker wat rond gekloot te hebben op slippers en in korte broekken in de sneeuw werd het wel een beetje fris en begon het licht te regenen. Ook kwamen er de hele tijd mini rotslawines naar beneden. Het leek ons beter om maar terug te gaan naar het dorp. De terugtocht ging flink wat sneller dan de heenweg omdat we nu vrijwel alleen omlaag gingen. Toch zaten we er aan het eind flink doorheen en hebben we de rest van de middag op de veranda van het hotel door gebracht waar we een prachtig uitzicht hadden op de besneeuwde bergtoppen.
Voor het avondeten besloten we om buiten het hotel te gaan eten omdat er allemaal varkenskoppen en andere rare stukken vlees aan de deur van de keuken hingen. In een ander hotel kwamen we de Rus en de Australier weer tegen. We hebben daar een hele tijd op eten zitten wachten dat ze uiteindelijk niet voor ons hadden. Bij een ander hotel hadden ze wel wat te eten voor ons, maar ook dat duurde een hele tijd. Na het eten hebben we afscheid genomen van de Aussie en Rus en zijn we met de Israelische terug gegaan naar ons hotel en gaan slapen.

De volgende ochten wilden we heel vroeg vertrekken en hebben we om 5 uur een wekker gezet. Maar het was nog donker dus we besloten tot 6 uur verder te slapen. Om 6 uur besloten we dat we ons oorspronkelijke plan om de bus van 12 uur in Deqin te pakken te laten gaan en door te slapen tot 8 uur.
Na een snel ontbijt zijn we met z'n 2en begonnen aan een tocht van 800 meter omhoog naar de bergpas die ons terug leidde naar Xidang. Na twee uurtjes klimmen waren we boven en begonnen we aan de vijf uur durende tocht naar beneden. Hier kwamen we een hoop meer Chineze touristen tegen dan op de route die we op de heenweg genomen hadden. Ook waren er een heleboel ezel karavaantjes die voorraden naar de bergdorpjes brachten.
Het eerste deel was wel leuk omdat het een mooi bergpaadje was waar we overheen liepen, maar het laatste uur liepen we over een zanderige bergweg waar ook auto's reden en waar geen einde aan leek te komen. We waren dan ook blij toen we eindelijk weer in het dorp waren en lekker konden gaan zitten wachten op de bus naar Deqin.
Aangekomen in Deqin hebben we nog geprobeert om meteen een bus naar Shangri-la terug te pakken, maar die bleek alleen s'ochtends te gaan. We zijn toen ingechekt in het enige hotel van Deqin en zijn nog een beetje rond gaan kijken in het stadje. We werden alleen maar heel veel aangestaard en er was helemaal niets te doen of te zien dus we zijn maar vroeg gaan slapen.