Ja wij zitten nu in Cambodja. Nadat de douanier ons paspoort had opgefleurd met een setje nieuwe stempels stapten wij weer in de bus. Dit keer richting Siem Reap (ennn googlen maar ;-)  ). Tegen de avond kwamen wij aan. Net op tijd het hostel weten te bereiken, aangezien het  Cats en Dogs begon te regenen. 2 dollar per nacht, das winnen!  Volgende dag met de benenwagen door Siem Reap geslenterd. Erg leuk stadje dit; aanrader! Wat info met andere backpackers uitgewisseld en zo onze plannen voor de dag erna vastgesteld. Opstaan en... Ja hoor: fietsen huren. Super relax om weer even te fietsen; klinkt raar, is wel zo! Op naar het Ankor tempelcomplex. Dit complex zou Enorm zijn. Het Khmer volk, de oorspronkelijke benaming van de Cambodjanen, beschouwde dit complex ooit als de hoofdstad van hun land (toen vele malen groter dan het huidige Cambodja). Van tempel naar tempel gefietst. De tocht door het gebied werd beëindigd met een kijkje in de grootste en belangrijkste tempel van allemaal; Ankor Wat. Onze laatste dag in Siem Reap hield een uitje in naar de "floating village". Dit dorpje bestaat uit honderden woonboten. Nog een drijvend weeshuis/schooltje bezocht. Erg gezellig met de kids!  Eenmaal weer aan land sprongen wij terug in de tuk tuk, die ons naar het landmijnen museum Schumacherde. Dit museum was opgericht door een ex-soldaat, die zo geld op haalde om zijn project te kunnen voortzetten; het-landmijn-vrij-maken van Cambodja. 'S avonds teruggekomen en wat gaan drinken.  Volgende ochtend vroeg zaten wij te wachten op de bus naar Phnom Pehn. Bij dezelfde halte zat een paar meter verderop een exacte kopie van Eva Mendes. Ik kon mijn brakke ogen niet van haar afhouden en liep haar zo achterna de bus in. Thomas volgde blind. Bij het uitstappen 5 uur later kwamen wij erachter dat dit niet de bus was die wij hadden moeten hebben; stom. Vijf uur precies de verkeerde kant op, dankje Eva Mendes! 'S avonds super laat kwamen wij aan in Phnom Pehn. In een tuk tuk naar een hostel. Gelijk een afspraak gemaakt voor de dag erna. Lekker tukken.  Opgepikt door de tuk tuk chauffeur, genaamd Alex (erg aardig!). Stop 1 zou Thomas' zijn natte droom doen verwezenlijken. De shooting range. Met een M16 en een shotgun werden vervolgens 2 kokosnoten overhoop geschoten en een target. Moet eerlijk toegeven dat Thomas de betere was. Stop 2 was Choeung Ek, ook wel de killing fields genoemd. Tijdens het bewind van de Rode Khmer zouden de gevangenen, na een false gedwongen bekentenis te hebben afgelegd, worden vervoerd naar een killing field (hier waren er velen van). Aangezien minutieuze duur was werden de gevangenen vermoord op de meest vrede manieren, waarna ze in een groot gat in de grond werden gegooid. 160 per gat was een gemiddeld aantal.hierna werd het gat weer dicht gemaakt met aarde. Tijdens dit bewind is 1/4 van de bevolking omgebracht.  Nog steeds zag je het en der botten uit de aarden steken en kleren omhoog komen (door de regen).  Stop 3 was S-12, ook wel de gevangenis Tuol Sleng genaamd. Dit een oud school gebouw dat omgetoverd was tot een gevangenis tijdens het regime. Hier kon je zien op wat voor een manieren gevangenen werden gemarteld en behandeld. In deze tijd werd je gevangen genomen wanneer je: een tegenstander van het regime was, een geschoolde achtergrond had of wanneer je familie van een van die twee soorten was. Aangezien deze mensen helemaal niets fout hadden gedaan, werden ze gemarteld totdat ze een bekentenis deden(die dus geen kern van waarheid bevatten). Hierna zou je berecht worden, wat betekende dat je werd vermoord. De leiders van dit regime zijn een paar jaar geleden berecht voor hun daden. De echte leider is alleen overleden voor dit mogelijk was.  Na de cellenblokken te hebben bekeken stapten wij weer in de tuk tuk die ons afzette bij de bus terminal. Hier namen wij afscheid van Alex en kochten tickets voor de bus naar Laos.  Lekker gegeten op de markt. Met volle magen rond lopen door het stads centrum en daarna dit verhaaltje typen! Luf ya